header
23. WITAMINA B12 W TEMPEH, GLONACH, PRODUKTACH EKOLOGICZNYCH I INNYCH PRODUKTACH ROŚLINNYCH. PDF Drukuj E-mail
Wpisał surawka   
piątek, 16 grudnia 2011 14:52

 

23. WITAMINA B12 W TEMPEH, GLONACH, PRODUKTACH EKOLOGICZNYCH I INNYCH PRODUKTACH ROŚLINNYCH.

 

Streszczenie: Jedynym rodzajem pożywienia pochodzenia roślinnego, które było przetestowane na aktywność witaminy B12 w oparciu o złoty test tj. obniżanie poziomu metylomalonylu u ludzi, to surowe i suszone nori, które nie obniża poziomu metylomalonylu. Zatem, dalsza dyskusja nad tym czy weganie z zachodniego kręgu kulturowego mogą otrzymać witaminę B12 z produktów roślinnych mogłaby się tutaj zakończyć.

Ponieważ tak wiele rodzajów pokarmów pochodzenia roślinnego, zawiodło w poprawieniu statusu witaminy B12, oraz to zagadnienie interesuje środowisko wegańskie, badania na witaminę B12 w pożywieniu wegańskim jest tutaj rozpatrywany w szczegółach.

Liczne artykuły rzeczywiście warte są dalszej uwagi. Jednak dopóki dopóty te artykuły nie wykażą raz za razem, że uregulują niedobory witaminy B12, to weganie nie powinni polegać na nich jako źródle witaminy B12.

Nie można wystarczająco podkreślić, że dopóki dany artykuł, otrzymany z wielu regionów świata, raz za razem poprawi status witaminy B12 poprzez obniżenie poziomów metylomalonylu (MMA) to nie powinno się polegać na tym jako rzetelne źródło witaminy B12.

 

Spis Treści:

Wstęp

Pokarmy roślinne praktycznie bez analogów B12 (poniżej czułości metody)

Produkty fermentowane

Tempe

Japońska czarna herbata (Batabata-chai)

Koreańscy 100 latkowie

Lactobacillus species

Sinice

Aphanizomenon Flos-aquae

Spirulina

Suizenji- nori

 

Glony morskie (makroalgi)

Różne rodzaje glonów morskich: Dulse nadzieją na dalsze badania

Chlorella

Nori

Glony z rodzaju Coccolithophorid

Przypadek lub fałszywy raport, dotyczący korzyści z glonów morskich oraz ze sfermentowanej żywności

Genmai-Saishoku Paradoks?

 

Gleba oraz produkcja ekologiczna, jako źródło witaminy B12 dla wegan

Analogi witaminy B12 w glebie

Irańscy rolnicy

Produkcja ekologiczna jako źródło witaminy B12 dla wegan

Soja absorbuje witaminę B12

Hydroponiczna sałata absorbuje witaminę B12

Rośliny absorbują analogi witaminy B12 gdy nawożone są nawozem bydlęcym.

Grzyby a witamina B12

Wnioski na temat produkcji ekologicznej w kontekście źródeł witaminy B12 dla wegan

Teksty źródłowe

 

Wstęp
Byłoby wspaniale znaleźć solidne źródło witaminy B12 która naturalnie znajdowała by się w produktach wegańskich. W zapale znalezienia takiego źródła niektórzy wegańscy aktywiści zalecają pokarmy, których możliwości co do dostarczenia witaminy B12 są co najmniej niepewne. Ponieważ szkody jakie może wyrządzić polegając na tego rodzaju produktach jako źródle witaminy B12, przeprowadziłem tutaj przegląd literatury naukowej w sposób sceptyczny.

Jest to długa historia, dotycząca nieporozumienia ze spożywania artykułów pochodzenia roślinnego i uważania ich za solidne źródła witaminy B12. To całe nieporozumienie dotyczy przede wszystkim, metod pomiarowych analogów witaminy B12, (odróżnienie aktywnych od nieaktywnych form B12). Inny aspekt, to bakteryjne zanieczyszczenie (synteza B12 w pożywce), raz występuje aktywność w syntezie B12, a innym razem jej brak. Po bliższe wyjaśnienia w tym temacie proszę zobaczyć: 21. Dlaczego występują sprzeczności w pomiarach w witaminy B12?

W przeciwieństwie do zwierząt, większość jeżeli nie wszystkie rośliny nie potrzebują witaminy B12 dla jakiejkolwiek funkcji życiowej, i dlatego nie posiadają aktywnych mechanizmów wytwarzania lub gromadzenia witaminy B12. Gdy witamina B12 jest w nich znajdowana to może być to spowodowane zanieczyszczeniem, co nie jest źródłem rzetelnym.

U wielu glonów morskich stwierdzono analogi witaminy B12. Większość glonów morskich to makroalgi, które systematycznie nie są właściwymi roślinami. Niektóre makroalgi zawierają enzym, który używa kobalaminę, ale zawiera również enzym o tej samej funkcji, który nie wymaga cobalaminy w przypadku gdy jej nie ma. Te makroalgi nie wytwarzają własnej kobalaminy, lecz raczej wykazują symbiozę z bakteriami wytwarzającymi kobalaminę [1]. Uwaga: specjalnie używam tutaj terminu kobalamina raczej niż witamina B12 ponieważ nie jest jasne czy te kobalaminy są aktywną witaminą B12 dla ludzi.

 

W okresie lat 1970-tych, dwa enzymy w roślinach (ziemniaki oraz siewki strączkowych) pozytywnie reagowały na dodatek adenozylokobalaminy [2; 3] (jedna z form witaminy B12 w koenzymie). Jedno z wyjaśnień: adenozylokobalamina dostarcza pewnego czynnika, używanego przez te enzymy, ale jako taka, nie jest niezbędna dla wzrostu i rozwoju tych gatunków roślin. Jak dotąd, wspomniane gatunki roślin, nie wykazywały objawów niedoborów witaminy B12 (to co wiem z wielu eksperymentów, dobrze zaprojektowanych doświadczeń wskazujących, że nie zawierają witaminy B12). Najprawdopodobniej jest bezpieczniej wstrzymać się z oświadczeniem, chociażby z jednego powodu: wielu wegan rozwinęło ostre objawy niedoboru witaminy B12, jedząc właśnie ziemniaki oraz strączkowe.

 

Było trochę o to hałasu, ale o ile mi wiadomo, brak na to dowodów, jeżeli pozwolimy produktom ekologicznym takim jak marchew przetrzymywać w temperaturze pokojowej przez kilka godzin, bakterie na powierzchni marchwi zaczną wytwarzać witaminę B12. Jednak aby do tego doszło, wymagane jest osiedlenie się specyficznych szczepów bakteryjnych oraz związków kobaltu. Do tej pory, badania z użyciem metody opartej na obniżaniu metylomalonylu, tego nie potwierdziły, zatem tego rodzaju produkty nie powinny być uważane że dostarczają witaminy B12.

 

Wiele badań podanych w dalszej części tekstu analizuje analogi witaminy B12 w różnorodnych artykułach spożywczych, a by określić czy nie zawiera witaminy B12 raczej niż karmienie różnymi partiami otrzymanami w zwykłych sklepach spożywczych, dla ludzi aby stwierdzić czy poprawia się status witaminy B12. Isnieją znaczące problemy w tego rodzaju podejściu ponieważ:

(i) nie wiemy ile tam znajduje się witaminy B12, czy to wytworzyła roślina (raczej nie) czy pochodzi ona od symbiotycznych bakterii, lub czy pochodzi z zanieczyszczenia odchodami lub owadami. Zatem, nie wiemy na ile to będzie wiarygodne co do innych partii towaru na całym świecie.

(ii) pakowanie, przechowywanie oraz transport I metody przygortowania mogą się znacznie różnić pomiędzy zastosowanymi metodami laboratoryjnymi w danych doniesieniach, raportachoraz te wersje ktoś mógł kupić w sklepie spożywczym.

 

Nie można wystarczająco podkreślić tego aż do danego rodzaju produktu, dostarczonego z wielu regionów, stała poprawa statusu witaminy B12 poprzez obniżanie poziomów metylomalonylu.Nie powinno się polegać na tym jako na solidnym śródle witaminy B12.

 

Pokarmy roślinne praktycznie bez analogów B12 (poniżej czułości metody)

W różnorodnych badaniach, przetestowano tego rodzaju pożywienie, dane przedstawiono w tabeli 1-22. Nie stwierdzono żadnych analogów witaminy B12. O ile mi wiadomo w innych, za wyjątkiem badań opisanych poniżej w których dodawano nawozu bydlęcego do pożywki w którą podlewano rośliny, nie opublikowano takich badań w których stwierdzono analogi witaminy B12 w jakimkolwiek artykule spożywczym.

 

Tabela 1-22 Analogi B12 w pokarmach poza zakresem czułości metody

amesake ryż [4]

jęczmień miso [4]

Miso [5]

Natto [5]

ryż miso [4]

Shoyu [4]

Tamari [4]

umeboshi śliwki[4]

Różnorodne owoce, warzywa, orzechy, nasiona, oraz zbożowe [5]

 

 

W tabeli 2-22. poniżej zaprezentowano pokarmy roślinne, w których stwierdzono analogi witaminy B12. Jak widać stwierdzono bardzo małe ilości analogów B12, albo wcale, w tych artykułach. Ponieważ ilości są tak znikome, to jakiekolwiek nieaktywne analogi witaminy B12, nie powinny wpływać w sposób znaczący, na aktywne formy witaminy B12, pochodzące z innych źródeł, albo gdy te analogi nawet gdy byłyby aktywne, jest ich zbyt mało. Zatem, tego rodzaju artykuły nie powinny, ani podwyższać ani obniżać, statusu witaminy B12 u wegan.



Tabela 2-22. Zawartość analogów witaminy B12; (?g/30 g) w różnych pokarmach

Państwo

Holandia [4]

Tailandia [5,6]

Test

IF test

IF lub R-proteinaA

Sfermentowane nasiona soi

 

0,15

Syrop z browar jęczmiennego, chleb zakwasowy, pietruszka, grzyby shiitake

0,006-0,1
tylko wzmianka

 

Suszone nasiona soi po fermentacji

 

0,01

tofu

PPCM

0,02

Pasta sojowa

 

0,03

Sos sojowy

 

0,01B

A ? zgodnie z metodą wg. Lau i inni. 57 (1965) test na R-proteinę lub przenośnik IF
B - ?g/30 mL

IF ? test w oparciu o Czynnik Wewnętrzny (Intrinsic Factor, Czynnik Castle'a)

PPCM ? Poniżej Progu Czułości Metody

 

Artykuły sfermentowane

Ponieważ bakterie wytwarzające witaminę B12 a sfermentowane artykuły są ogólnie, produktem fermentacji bakteryjnej, istnieje wiele hałasu odnośnie witaminy B12 będącej w sfermentowanych artykułach. O ile mi wiadomo, nie wymagane są bakterie wytwarzające witaminę B12 do jakichkolwiek artykułów sfermentowanych, zatem jakiekolwiek artykuły sfermentowane zawierające witaminę B12 tylko poprzez zwykłe zanieczyszczenie. Ponieważ w jelicie grubym człowieka znajdują się bakterie wytwarzające witaminę B12, jest możliwe że bakterie wytwarzające witaminę B12 mogą przedostawać się podczas przygotowywania żywności, szczególnie wmiejscach, które nie są utrzymywane w wysokiej czystości. O ile mi wiadomo, żadne artykuły fermentowane pochodzenia roślinnego w krajach Zachodu nie zawiera odpowiednich ilości analogów witaminy B12.

 

Tempe

Tabela 3-22 pokazuje wyniki pomiarów analogów B12 w różnych rodzajach tempe.



Tabela 3-22 Zawartość analogów witaminy B12 (?g/30 g) w tempe

Państwo

Holandia [1]

USA [7]

Indonezja [5, 6]

Test

IF

IF

IF or R-proteinaA

tempe

PPCM

0,02C

0,054-1,2B

A - zgodnie z metodą wg. Lau i inni [32] (1965) test na R-proteinę lub przenośnik IF
B - 10 rodzajów komercyjnych tempe, próbki pobrano z różnych miejsc handlowych w Jakarcie, Indonezja
C ? gotowanie przez 60 minut

IF - test w oparciu o Czynnik Wewnętrzny (Intrinsic Factor, Czynnik Castle'a)

PPCM ? Poniżej Progu Czułości Metody

 

Badania przeprowadzone w Stanach Zjednoczonych oraz w Holandii, wskazują na znikome ilości, lub ilości poza zakresem czułości metody, poziomy analogów witaminy B12.

 

W przeciwieństwie do tego, Areekul i inni [6] (1990, Indonezja/Tailandia) tam stwierdzono znaczące ilości analogów B12. Produkcja tempe wymaga pleśni należących do rodzaju Rhizopus. Te grzybki pleśniowe, nie wytwarzały analogów witaminy B12, w badaniach Areekul i inni raczej bakterie Klebsiella pneumoniae, którą wyizolowano w zaczynie tempe, określono to jako źródło analogów witaminy B12. Jest to zgodne z badaniami (Albert i inni [8] 1980) w których wykazano, że rodzaj Klebsiella może wytwarzać analogi witaminy B12. W badaniach Alberta i inni przypuszczano, że te analogi, są aktywną witaminą B12.

Czy te analogi B12 stwierdzone przez Areekul i inni były identyczne czy nie, nie wiadomo. Dodajmy, że K. pneumoniae nie jest wymagana do produkcji tempe, można zatem stwierdzić: analogi witaminy B12 znalezione w Indonezji, to przykład zanieczyszczania bakteryjnego (jest to normalne). Tempe w Europie oraz w USA, nie może być traktowana, jako solidne źródło witaminy B12, dopóki dopóty tempe z Indonezji, nie wykaże obniżenia poziomów metylomalonylu, zatem nie powinno się również tempe, uważać za kandydata solidnego źródła witaminy B12.

 

Japońska fermentowana czarna herbata (Batabata-cha)

W 2004 roku badania przeprowadzone przez grupę naukowców pod kierunkiem Watanabe stwierdzili, że w fermentowanej czarnej herbacie (Batabata-ch) znajdują się analogi B12, karmione tym szczury wykazywały polepszenie statusu witaminy B12 [42]. Byłoby interesujące dowiedzieć się, czy ta herbata mogłaby za każdym razem polepszyć status witaminy B12 u ludzi.

 

Koreańscy stulatkowie

W artykule z 2000 roku w Korei [36] stwierdza się, że koreańscy stulatkowie (ludzie powyżej 100 lat) którzy spożywali małe ilości produktów pochodzenia zwierzęcego, wykazywali normalne poziomy witaminy B12. Ci badacze pomierzyli zawartość B12 w produktach roślinnych stosując testy mikrobiologiczne i stwierdzili, że wiele sfermentowanych artykułów oraz glonów morskich zawiera analogi B12, które uważali za aktywną witaminę B12. Stwierdzili, że ci stulatkowie dostarczali około 30% witaminy B12 z produktów roślinnych a to było fizjologicznie przydatna ilość.

To byłby przypadek, szczególnie biorąc po uwagę to, że ci ludzie jedli fermentowane produkty prawie przy każdym posiłku, w większości przypadków wyroby domowej roboty typu kimchi, według badaczy, ten produkt jest fermentowany przez co najmniej 10 miesięcy.

Niniejsze badania są bardzo interesujące, o ile kimchi wytwarzane w krajach Zachodu stało by się solidnym źródłem i wykazało by obniżanie poziomów metylomalonylu, nie byłoby mądre opierać się na tym jako znaczące źródło witaminy B12.

 

Gatunki z rodzaju Lactobacillus

 

Lactobacillus to rodzaj bakterii stwierdzony w przewodach pokarmowych niektórych ludzi i w większości suplementów probiotycznych. Istnieją dowody, że niektóre gatunki z tego rodzaju wytwarzają witaminę B12.

W badaniach z 2003 roku nad Lactobacillus reuteri CRL1098 stwierdzono, że wytwarza witaminę B12, a ta witamina B12 jest ekwiwalentem do cyjanocobalaminy [41].

W 2006 roku badania pochodzące z Egiptu, dzieci szkolne były karmione jogurtem fermentowanym jedynie za pomocą Lactobacillus acidophilus, 2 szklanki dzinnie z 5X109 formujące kolonie jednostki [43]. Po 42 dniach status witaminy B12 u tej grupy porównywano z dziećmi, które były karmione komercyjnie wytwarzanym jogurtem. Poziomy metylomalonylu w moczu obniżyły się z 3,49 do 2,09 mmol/mol kreatyniny w grupie eksperymentalnej (P=0,02) versus żadnych zmian w grupie dzieci karmionych komercyjnym jogurtem.

W 2000 roku badania na wegano-witarianami, 4 wegan było karmionych suplementami probiotycznymi zawierającymi Lactobacillus acidophilus i inne gatunki z rodzaju Lactobacillus [44]. Po 3 miesiącach poziomy metylomalonylu w moczu u 3 z tych 4 osób obniżyły się, chociaż nie do normalnych poziomów. Więcej szczegółów z tych badań znajduje się w części Wegano-witarianie.

Chociaż Lactobacillus wykazuje pewne nadzieje, jest zbyt wcześnie na to aby opierać się na nim w celu utrzymania statusu witaminy B12 na zdrowych poziomach.

 

Sinice (algi morskie)

Sinice (cyanobacteria) oraz cyanophyta. nie są tak naprawdę glonami właściwymi, lecz bakteriami autotroficznymi (Procaryota). Mają zdolność do fotosyntezy i uważane są za pierwotnych dawców chloroplastów, występujących w komórkach glonów właściwych i roślin lądowych (Eucaryota).

 

Aphanizomenon Flos-aquae

Cell Tech oraz inne firmy sprzedające glony z jeziora Klamanth w Oregonie. Cell Tech sprzedaje następujące gatunki: Aphanizomenon flos-aquae, nazywana Super Blue Green Algae (SBGA). Kwiecień 16, 2003, z witryny internetowej Cell Tech-u:

?Czy witamina B12 z Super Blue Green Algae jest przyswajalna i metabolicznie aktywna??

?Tak , Super Blue Green Algae (SBGA) szczepy: Aphanizomenon flos-aquae pozytywnie przeszły testy w laboratorium Lancaster Labs na analogi witaminy B12, opartej na testach mikrobiologicznych; porównywalną z metodami chemii analitycznej 952.20 i 960.46 Association of Analytical Chemists (AOAC) (koniec cytaty)?

Następna cytata:

?W przeciwieństwie do takich artykułów takich jak spirulina, zawierająca korynoidy z nieaktywnymi analogami B12 Aphanizomenon flos-aquae jest solidnym źródłem witaminy B12 dla wegetarian, szukających suplementów przyswajalnej witaminy B12, jest to ważny składnik odżywczy."

Wyjaśnienie: Jakkolwiek wspomniane metody 952.20 i 960.46 używają testów opartych na Lactobacillus leichmannii[9] który jednak mierzy nieaktywne analogi witaminy B12, korynoidy, [10]. Zobacz tabelę [Organizmy wskaźnikowe dla pomiaru witaminy B12, używane w testach mikrobiologicznych; oraz 21. Dlaczego występują sprzeczności w pomiarach witaminy B12?]

Aktualizacja 2010 rok: Wydaje się, że Cell Tech jest obecnie firmą, Simplexity Health, i już dalej nie oręduje, że SBGA (super algi) są źródłem witaminy B12.

W 2009 roku, badania przeprowadzone we Włoszech [11] w których podawano Aphanizomenon Flos-aquae 15 weganom. Najpierw ci weganie nie pobierali żadnych suplementów z witaminą B12 przez 3 miesiące. Następnie zaczęto podawać 6 pastylek sproszkowanych alg Klamanth Algae wytwarzanych przez Nutratec (tam znajdują się również enzymy trawienne, aby wspomagać absorpcję).

Uzyskane wyniki (tabela 4-22) wskazują, że przeciętny poziom homocyteiny obniżył się. Autorzy uważają, że Aphanizomenon Flos-aquae jest źródłem aktywnej witaminy B12, i jest to ?przesłanka, aby zrobić badania na większej liczbie osób w celu potwierdzenia tych wstępnych danych.?



Tabela 4-22 Suplementacja z Aphanizomenon Flos-aquae

Marker

Bez

suplementacji

3 miesiące suplementacja (A)

6 miesięcy

suplementacja (B)

Homocysteina (?mol/L)

13,7

15,2 (A)

12,0 (*)

B12 w osoczu (pg/mL)

259

196 (A)

237

kw. foloiowy (ng/mL)

11,0

10,9

12,5

(A) statystycznie istotna różnica pomiędzy danymi bez suplementacji a z suplementacją

(*) statystycznie istotna różnica między 3 a 6 miesiącami suplementacji

 

 

Do tych badań są następujące zastrzeżenia:

1. Autorzy twierdzą, że homocysteina jest najważniejszym markerem (wskaźnikiem) w odniesieniu do aktywnej witaminy B12, ale to nieprawda. Poziomy homocysteiny mogą ulegać zmianom wywołanym przez pobieranie kwasu foliowego, oraz w mniejszym stopniu przez witaminę B6. Metylomalonyl (MMA) jest najbardziej wiarygodnym znacznikiem (markerem) metabolicznie aktywnej witaminy B12. To jest dobrze znane i nie budzi żadnych zastrzeżeń, zatem wydaje się dziwne, że badacze o tym nie wspomnieli.

2. Autorzy zauważyli, że gatunek glonów zawiera zbyt małe ilości witaminy B6, która nie mogła zmniejszać poziomów homocysteiny. Oznajmiono również, że kwas foliowy nie powinien wpływać na poziomy homocysteiny, ale patrząc na wyniki, poziomy kwasu foliowego wzrosły (chociaż różnica uważana jest za statystycznie nieistotną).

3. Poziomy homocysteiny u tych wegan, zaczęły się znacząco podnosić, gdy zakończono te badania, były one nadal na zbyt wysokim poziomie. Bezpieczne poziomy homocysteiny to zakres 6-8 ?mol/L.

4. Jeden z uczestników badań, wykazywał wzrost poziomów homocyteiny, u tej osoby stwierdzono 10 ?mol/L, po suplementacji to nie uległo zmianie.

5. badacze uzyskali wspomniane glony bezpośrednio o firmy produkującej tą suplementację. Było by bardziej realistyczne, gdyby ta suplementacja została zakupiona w sklepie, aby firma nie wiedziała, że ta suplementacja będzie badana pod tym kątem.

W innych badaniach, przeprowadzonych we Włoszech (2002) [12], wegetarianie mieli rzeczywiście bardzo wysokie poziomy homocysteiny (25 ?mol/L). To jest znacznie wyżej, niż we wszystkich pozostałych badaniach, to jest zastanawiające co się dzieje we Włoszech.

Podsumowując, wydaje się, że Aphanizomenon Flos-aquae może dostarczać pewnej ilości witaminy B12 dla ludzi. Ale z drugiej strony, nie wykazano, aby obniżał poziomy homocysteiny do idealnego poziomu, natomiast standardowe suplementy z witaminą B12 obniżają poziomy homocysteiny. Jak na razie, nie było by rozważne polegać na tej glonowej suplementacji, w celu utrzymania optymalnego stanu zdrowia.

 

Spirulina:

Indyjska grupa badawcza opublikowała artykuł w 2010 roku o badaniach na zawartością witaminy B12 w spirulinie (Spirulina platensis). Autorzy uważają, że zawiera 35-38 ?g metylokobalaminy na 100 gramów suchej masy [40].

W tabeli 5-22 podano zawartość analogów B12 (?g/30 g suchej masy) w spirulinie pochodzącej z różnych źródeł opublikowanych we wcześniejszych badaniach.

Szeroki zakres wartości pomiaru analogów witaminy B12, pomiędzy próbkami w jednej metodzie wskazuje, że spirulina ma całą gamę analogów B12, wiele z nich to nieaktywne analogi. Niektóre z nich, mogą negatywnie wpływać na aktywność metaboliczną prawdziwej witaminy B12 u ludzi.



Tabela 5-22 Zawartość analogów witaminy B12 (?g/30 g) w Spirulinie

Państwo

Holandia [4]

USA [13]

Japonia [14]

Test

IF

L. leich.

IF

L. leich.

L. leich.

IF

ChB

spirulina

14,5

67

36,7

193,1

73

2,5

0,44

spirulina

6

35,3

38

1,9

0,32

spirulina

1,67

8,7

44

5,2

0,88

IF ? test w oparciu o Czynnik Wewnętrzny (Intrinsic Factor, Czynnik Castle'a)
ChB ?
test w oparciu o Chromatografię Bibułową

 

W jednych z badań opublikowanych w medycznych czasopismach, testujących spirulinę, aktywność witaminy B12 tak naprawdę obniżyła się u osób karmionych kombinacją spiruliny i nori (Dagnelie i inni 1991, Holandia).

W jesiennym wydaniu builetynu: The Vegan (str. 30) Brytyjskie Towarzystwo Wegańskie (The UK Vegan Society) powołało się na badania jakie przeprowadzono używając chlorelli i spiruliny w celu leczenie podwyższonych poziomów metylomalonylu. Trzem osobom z nienormalnie podwyższonymi poziomami metylomalonylu podawano spirulinę i poziomy metylomalonylu nadal pozostawały na wysokim poziomie.

 

Suizenji-nori

Watanabe i inni (2006) [38] stwierdzili jedynie, uważając, że są to nieaktywne analogi B12 w innych rodzajach sinic tj. suizenij-nori.

 

Glony morskie (makroalgi, Eucaryota)

Dulse, uzasadnienienie pod przyszłe badania

W tabelce 6-22 zestawiono zawartości analogów witaminy B12 w makroalgach typu: arame, dulse, hijiki, kelp, kombu, wakame (zawartość na 30 g suchej masy). Proszę wziąć pod uwagę: 30 g to dużo jak na suszone glony. Przeciętne danie zawiera ok. 3g. Glony morskie mają tendencję do zawierania dużych ilości jodu, jod pobierany w nadmiarze, może powodować problemy w metabolizmie. Zatem konsumowanie, zbyt dużych ilości glonów morskich, nie jest zalecane.

 

Tabela 6-22 Zawartość analogów witaminy B12 (?g/30 g) w różnych glonach

Państwo

Holandia [4]

USA [7]

Rodzaj Testu

IF

L. leich.

IF

arame

 

 

0,042

dulse (Palmaria palmata)

3,90

3,00

 

hijiki

< 0,006

<0,006

 

kelp

1,20

0,12

 

kombu

0,84

0,018

0,57-1,30A

wakame

1,40

0,009

1,29B

IF - test w oparciu o Czynnik Wewnętrzny (Intrinsic Factor, Czynnik Castle'a)
A ? Zakres 5 próbek z 3 różnych firm, 3 pró
bki gotowano przez 60 minut
B ? gotowanie przez 60 minut



Chlorella

Pratt i Johnson [15] (1968, USA) badali liczne próbki z chlorelli, okazjonalnie stwierdzano analogi witaminy B12 w granicach błędu metody. Innymi słowy, nie byli w stanie określić, pożądanych ilości analogów witaminy B12. Stwierdzili: sposób przeprowadzania ekstrakcji może nie był odpowiedni, używali wielu metod. Stwierdzili również: syntetyczna pożywka, na której rosła chlorella, mogła przeszkadzać w syntezie analogów witaminy B12.

Kittaka-Katsura i inni. [16] (2002, Japonia) pomierzyli poziomy analogów witaminy B12 u Chlorella spp. opierając się o testy oparte na Lactobacillus leichmannii ATCC 7830 oraz test w oparciu o przenośnik IF. Obie metody wskazywały takie same ilości analogów witaminy B12. Dane zaprezentowane są w tabeli 7-22:

W jesiennym wydaniu biuletynu z 2005 roku The Vegan (str. 30) Brytyjskie Towarzystwo Wegańskie (The UK Vegan Society) powołało się na badania przez nich przeprowadzone z użyciem chlorelli i spiruliny w celu leczenia podniesionych poziomów metylomalonylu. Uważając, że wyniki były niejednoznaczne, ponieważ u jednej osoby biorącej udział w tych badaniach i suplementująca chlorellą stwierdzono obniżenie poziomów metylomalonylu.

Chen i Jang [17] (2008, Taiwan) zastosowali elektroforezę kapilarną w celu wykrycia cyjanokobalaminy i htdroksykobalaminy w chlorelli. Elektroforeza kapilarna jest względnie nową metodą, które powinna w stanie wykryć dokładną strukturę analogów kobalaminy. Badacze stwierdzili znaczące ilości cyjanokobalaminy w dwóch próbkach chlorelli, z niewielką domieszką analogów B12, zobacz tabela 7-22



Tabela 7-22 Zawartość analogów witaminy (?g/30 g) Chlorella spp.

Państwo

USA [15]

Japonia [16]

Taiwan [17]

Test

E. gracilis & O. malhamensis

L. leich.

IF

Elektorforeza

kapilarna

Chlorella vulgaris

PPCM

 

 

 

Chlorella pyrenoidosa

PPCM

 

 

 

Chlorella sp.

 

60,4 ? 85,7

60,1 ? 63,5

11,4

IF - test w oparciu o Czynnik Wewnętrzny (Intrinsic Factor, Czynnik Castle'a)

PPCM ? Poniżej Progu Czułości Metody



Dopóki chlorella nie zostanie bardziej rygorystycznie przebadana na ludziach w celu określenia jej możliwości do obniżania poziomów metylomalonylu, dopóty nie nie powinna być uważana za solidne źródło witaminy B12, szczególnie od czasu badań Prat i Johnson [15] w których nie stwierdzono witaminy B12.

 

Nori:

Tabela 8-22 przedstawia zawartość analogów witaminy B12 w różnych próbkach nori:

 

 

Tabela 8-22 Zawartość analogów witaminy B12 (?g/30 g) w Nori

Państwo

Holandia [4]

Japonia [18]

Japonia [19]

Test

IF

L. leich.

L. leich.

IF

E. coli 215

IF

ChB

nori (P. umbilica)

3,6

 

 

 

 

 

nori (P. tenera)

5,4-12,9A

 

 

 

 

 

 

nori (purple, Porphyra sp)

 

 

9,7

7,5

 

 

 

nori (green, Enteromorpha sp)

 

 

19,1

21,0

 

 

 

nori (P. tenera)

20,1

20,1

 

 

 

 

dried nori (P. tenera)

 

 

 

 

4,3

< 4,3

1,5

raw nori (P. tenera)

 

 

 

 

3,8

~ 3,8

2,7

A - Zakresy 3 różnych próbek
IF ? test w oparciu o Czynnik Wewnętrzny (Intrinsic Factor, Czynnik Castle'a)
ChB ?
test w oparciu o Chromatografię Bibułową



W różnych próbkach nori, stwierdzono znaczące zawartości analogów B12. W jednym z badań, sprawdzano ciężar molekularny, za pomocą chromatografii bibułowej, to wskazywało, że niektóre z analogów, mają duże szanse na to, aby być aktywnymi formami witaminy B12. Yamada i inni. [20] (1996, Japonia) sprawdzał czy nori zawiera aktywne analogi witaminy B12, używając różnych metod (wyników tutaj nie podano). Jakkolwiek w świetle badań Dagnelie, Yamada i innni. [19] (1999, Japonia) zdecydował się na testowanie nori, aby stwierdzić możliwości obniżania poziomów metylomalonylu, złotego testu dla pomiaru aktywności witaminy B12 w organizmie człowieka.

Surowa nori była zakupiona w ciągu 48 godzin od czasu zbioru. Natomiast suszona nori, została zakupiona ze sklepu. Porównywano analogi witaminy B12, nieaktywne versus aktywne, używając testu opartego na przenośniku IF, w celu dodatkowej kontroli użyto chromatografii bibułowej. 10 osób (wszyscy nie-wegetarianie) zostali przebadani. Wyniki podano w tabeli 9-22:



Tabela 9-22 Yamada i inni. [19] dane dotyczące wpływu nori na poziomy metylomalonylu w moczu.

 

N

Stwierdzone analogi B12

ilość

okres

Poziomy metylomalonylu

w moczu

suszona nori

6

65%

40 g (20 stron)A

6-9 dni

wzrost 77% IS

surowa nori

4

27%

320 g/dziennie A

3-6 dni

wzrost 5% NS

A ? ekwiwalent ilościowy

NS ? Nieistotna Statystycznie
IS ? Istotna Statystycznie

N ? liczba osób biorących udział w badaniach



Powyższe wyniki wskazują, że formy B12, zawarte w surowej nori, mogą przechodzić w szkodliwe, nieaktywne analogi witaminy B12 podczas suszenia; w ten sposób suszona nori obniża status witaminy B12. Yamada i inni. (1999) stwierdzili: chociaż suszona nori, nie może być użyta jako źródło witaminy B12, w małych ilościach, nie jest szkodliwa. Jakkolwiek, badacze uważają, że surowa nori jest wyśmienitym źródłem aktywnej witaminy B12.

Osobiście nie zgadzam się z tą opinią, aby surowa nori była solidnym źródłem witaminy B12. Wyraźnie widać w tabeli: po konsumpcji surowej nori, zanotowano 5% wzrost metylomalonylu w moczu badanych. To uważano za statystycznie nieistotne, ale wskazuje na to, że surowa nori nie poprawiła statusu witaminy B12 (wymagane jest, aby poziomy metylomalonylu opadały, a nie wzrastały). W powyższe badania wskazują, że surowa nori ma znacznie mniej nieaktywnych analogów witaminy B12, w porównaniu do suszonej nori; to oznacza jedynie, że suszona nory ma mniej analogów od surowej nori, ale obie postacie nori, nie przynoszą pożądanych korzyści.

Badania Yamada i inni (1999) były dalej pogłębiane, poprzez dodanie waliny (aminokwas, który przetwarzany jest na metylomalonyl, jedynie przy niedoborach witaminy B12), do diety badanych, w celu uzyskania wzrostu poziomów metylomalonylu, teoretycznie powinna być widoczna różnica. Walina nie wykazywała tego efektu, nawet bez dodawania nori, grupa kontrolna również, co wytworzyło sytuację trudną do interpretacji.

 

W innych badaniach pomierzono ilości analogów B12 w nori ale nie testowano aby stwierdzić czy obniżają się poziomy metylomalonylu.

? Watanabe F, Takenaka S, Katsura H, Miyamoto E, Abe K, Tamura Y, Nakatsuka T, Nakano Y. Characterization of a vitamin B12 compound in the edible purple laver, Porphyra yezoensis. Biosci Biotechnol Biochem. 2000 Dec;64(12):2712-5. (Abstract)

?Miyamoto E, Yabuta Y, Kwak CS, Enomoto T, Watanabe F. Characterization of vitamin B12 compounds from Korean purple laver (Porphyra sp.) products. J Agric Food Chem. 2009 Apr 8;57(7):2793-6.

?Kwak CS, Hwang JY, Watanabe F, Park SC. Vitamin B12 Contents in Some Korean Fermented Foods and Edible Seaweeds. Korean J Nutr. 2008 Jul;41(5):439-447. (Abstract) Article in Korean.

 

Glony zwane Coccolithophorid

Coccolithophorid gatunek glonu (Pleurochrysis carterae) używanego w Japonii, jako suplementacja wapnia. Miyamoto i inni. [20] (2001, Japonia) przeanalizowali ten rodzaj glonów, w odniesieniu do analogów witaminy B12 stosując chromatografię płynną (HPLC). Badacze stwierdzili, że analogi B12 były aktywne. Przetestowano to na szczurach z niedoborami witaminy B12 z których wynikało, że obniżają poziomy metylomalonylu. Analogi B12 pozostawały stabilne przez 6 miesięcy przechowywania.. W tabeli 10-22 podano wyniki:



Tabela 10-22 Zawartość analogów witaminy B12 (?g/30 g) w glonów Coccolithophorid

Państwo

Japonia [21]

Test

IF

L. delbrueckii

coccolithophorid algae (Pleurochrysis carterae)

37,6

37,6A

badania wskazują identyczne wyniki pomiędzy dwiema metodami ; ogólna zawartość nie została podana
A ? ekwiwalent ilościowy
IF ? test w oparciu o Czynnik Wewnętrzny (Intrinsic Factor, czynnik Castle'a)

 

Ta sama grupa badawcza w innych, późniejszych badaniach nad glonami coccolithophorid [22] ale nie przeprowadzono testów na obniżanie poziomów metylomalonylu u ludzi.

Te glony wymagają dalszych badań, aby stwierdzić czy są w stanie bezsprzecznie obniżać poziomy metylomalonylu u ludzi.

 

Przykład zafałszowania, co do korzyści płynących ze spożywania glonów i przefermentowanego pożywienia.

Specker i inni. [7] (1988, USA) donoszą o makrobiotycznej matce, której niemowlę wykazywało 146 ?g/mg metylomalonylu w moczu; a po modyfikacji diety, poprzez zwiększoną konsumpcję glonów oraz przefermentowanego pożywienia, u niemowlęcia poziom metylomalonylu spadł do 27?g/mg, w ciągu 2 miesięcy oraz do 13 ?g/mg po 4 miesiącach. Później odkryto, że matka jadła ryby oraz kalmary, prawdopodobnie to było przyczyną poprawy, a nie glony oraz przefermentowane pożywienie.[23] Specker i inni. orzekli: ?Społeczność wegetariańska, z którą pracowaliśmy, dostarczała z dietą odpowiedniej ilości witaminy B12, przez co uważamy, że przefermentowane artykuły w diecie były tego przyczyną. Jakkolwiek analiza tych przefermentowanych artykułów, nie wykazała znaczących ilości witaminy B12 [7].

 

Paradoks Genmai-Saishoku?

Suzuki [24] (1995, Japonia) przebadał 6 wegańskich dzieci, odżywianych dietą genmai-saishoku. Dieta opiera się na brązowym ryżu, mnóstwo warzyw morskich 2-4 g nori dziennie (suszone glony); również hijiki, wakame, kombu. Pożywienie było uprawiane ekologicznie, wiele z nich, o wysokiej zawartości kobaltu (gryka, fasolka adzuki, fasola, shiitake, hijiki). Poziomy witaminy B12 w osoczu u tych dzieci podano w tabeli 11-22.



Tabela 11-22 Dane wg. Suzuki.[24]

Wiek w latach

Lata jako weganie

Osocze B12

7,1

4,4

520

7,7

4,4

720

8,6A

8,6

480

8,8A

8,8

300

12,7

10

320

14,6

10

320

średnia

 

443 (? 164)

A ? karmiony jedynie piersią aż do 6 miesięcy. Matki były wegankami od 9,6 oraz 6,5 lat zanim zaszły w ciążę. Obie matki konsumowały 2 g nori dziennie.

 

Żaden z wielu pomiarów pomiędzy weganami oraz grupy kontrolnej (nie-weganie) nie wykazywał różnicy, włączając w to poziomy B12 w osoczu, wielkości makrocytów, poziomy żelaza. Metylomalonyl oraz homocysteina, nie były mierzone. Niektóre z sugestii, w jaki sposób weganie mogli dostarczać witaminę B12:

(1) Niewielkie ilości witaminy B12 z absorpcji lub zanieczyszczeniem nawozem naturalnym.

(2) Witamina B12 z zapasów matki.

Powyższe wyniki są interesujące oraz zdumiewające. Poziomy witaminy B12 w osoczu, można łatwo wytłumaczyć analogami witaminy B12. Jest szczególnie godne podziwu to, jak dobrze radzili sobie 8 letnie dzieci wiedząc, że ich matki były wegankami przez pewien okres, najprawdopodobniej bez pożywienia wzbogacanego witaminą B12 lub suplementów. Niestety wiele wegańskich dzieci, nie ma takich pozytywnych wyników. Dopóki nie będzie się wiedziało więcej o tej diecie, dopóty te badania powinny być uważane jako nierozwiązana tajemnica.

Jeżeli byłyby to moje dzieci upewnił bym się, czy pobierają odpowiednie ilości suplementów z witaminą B12, dla zapewnienia im dobrego zdrowia.

 

Gleba oraz produkty ekologiczne jako źródło witaminy B12 dla wegan

Powszechnie jest znane w kręgach wegańskich, aby nie myć przed spożyciem, produktów ekologicznych, ponieważ zawierają bakterie glebowe, te bakterie mogą dostarczyć odpowiedniej ilości witaminy B12. Osoby takie, twierdzą, że w dzisiejszym świecie, nasze produkty żywnościowe, są zbytnio wysterylizowane, podczas gdy w przeszłości, weganie mogli dostarczać mnóstwa witaminy B12 z nieoczyszczonych produktów. Ale gdzie jest na to dowód?

 

Analogi witaminy B12 w glebie

Istnieje krótki raport, często cytowany w literaturze wegańskiej, stwierdzający: witamina B12 znajduje się w glebie. Robbins i inni. [25] (1950, New York Botanical Gardens) użyli Euglena gracilis var. bacillari jako mikrobiologiczny test na witaminę B12 lub jej fizjologiczne ekwiwalenty. Większa część bakterii oraz pleśni (Actinomycetes) w glebie, jest znana z wytwarzania analogów B12. Analogi B12, stwierdzono w korzeniach roślin (0,0002-0,1?g B12/g świeżego materiału). Niektóre łodygi, posiadają analogi B12, lecz liście oraz owoce w przytłaczającej większości, nie zawierają analogów witaminy B12. Analogi witaminy B12, stwierdzono w wodzie sadzawkowej oraz w szlamie. Nie było wspomniane w tym raporcie, ile rodzajów gleb było przetestowanych. Zdawało się, że wszystkie okoliczne rodzaje gleb. Nie ma sposobu, aby dowiedzieć się, czy te analogi należą do aktywnych, czy do nieaktywnych form B12.

 

Rolnicy Irańscy

Herbert [26] donosi: o tym, że niektórzy Irańscy weganie, uprawiali rośliny nawożone ludzkim nawozem. Warzywa były spożywane bez dokładniejszego mycia, a ilość witaminy B12, była wystarczająca, aby zabezpieczyć się przed niedoborem. Jakkolwiek, Herbert cytuje Halstead i inni. (1959), [27] którzy nie wspominają o tych Irańczykach, w tym doniesieniu. Herbert możliwe, że cytował artykuł z 1950 roku napisany przez Halstead i inni [28] w którym stwierdzono, że Irańscy rolnicy spożywają bardzo mało produktów pochodzenia zwierzęcego (produkty mleczne raz na tydzień, mięso raz na miesiąc) i mieli normalne poziomy witaminy B12. Żaden z nich nie wykazywał anemii megaloblastycznej. Przeciętny poziom witaminy B12 wynosił 411 pg/mL co jest zupełnie wysokim poziomem biorąc pod uwagę ich dietę. Autorzy spekulują, że to mogło być związane z ich dietą, która była uboga w białko, pozwalając bakteriom wytwarzającym witaminę B12 osiedlić się już ileum (dolny, ostatni odcinek jelita cienkiego) w którym wchłaniana jest witamina B12. Spekulują również, że również dlatego, że ci ludzi żyli wraz z domowymi zwierzętami, wokół były odchody, przez to dostarczali wystarczającej ilości witaminy B12 poprzez zanieczyszczenie.

 

Produkty ekologiczne jako źródło witaminy B12 dla wegan

Soja absorbuje witaminę B12

Mozafar i Oertli [29] (1992, Szwajcaria) dodawali cyjanokobalaminy, w dawkach od 10 do 3200 ?mol/L do gleby, w której rosły siewki soi. Używając testu opartego o przenośnik IF stwierdzili: 12-34% B12, została zaabsorbowana przez rośliny. 66-87% ogólnej zaabsorbowanej ilości B12, pozostawało w korzeniach, natomiast pozostała część została przetransportowana do innych części roślin, głównie do liści. Mozafar podkreślił: stężenie witaminy B12 w glebie użytej do tych doświadczeń, było wielokrotnie wyższe (0,003 ?mol/L) niż stężenie B12 w roztworze glebowym, mierzonym przez Robinsons [25] (0,0002-0,1?g/g).

 

Hydroponiczna sałata absorbuje witaminę B12

Bito i inni (2013) badali czy hydroponicznie rosnąca sałata mogłaby absorbować witaminę B12 gdy została podawana do pożywki [39]. Rzeczywiście absorbuje witaminę B12 w ilości od 0,02-0,03%. Wystarczające ilości witaminy B12 zostało zaabsorbowane aby liści sałaty sprostały dziennemu zapotrzebowaniu dla organizmu człowiek tj. 2,4 ?g.

 

Absorpcja analogów witaminy B12 przez rośliny nawożone przez nawóz bydlęcy

W świetle wyników badań Mozafar [30] (1994, Szwajcaria) który badał w jaki sposób poziomy analogów witaminy B12, będą wpływały na rośliny nawożone nawozem bydlęcym. Pomiary analogów witaminy B12, opierały się o test przenośnika IF, pochodzącego od świń. W badaniach porównywano zawartość analogów witaminy B12 w glebie ekologicznie nawożonej oraz w roślinach. Próbki gleby były nawożone ekologicznie, co 5 lat, przez okres 16 lat. Analogi witaminy B12, porównano z glebą nawożoną nawozami sztucznymi dla kontrastu. Wyniki podano w tabeli 12-22.



Tabela 12-22 Analogi witaminy B12 w glebie [30]

 

Próbka 1 (?g/kg)

Próbka 2 (?g/kg)

Gleba nawożona nawozami sztucznymi

9

5

Organicznie nawożona glebaA

14

10

A ? nawożenie ekologiczne raz na 5 lat



Soja, jęczmień, szpinak uprawiano w doniczkach (2,5 kg) gleby. 10 g nawozu bydlęcego dodano do gleby w doniczkach. Części roślin było dokładnie umyte, aby usunąć glebę, zanim przystąpiono do pomiarów witaminy B12. Wyniki podano w tabeli 13-22.

 

Tabela 13-22 Analogi witaminy B12 (ng/g) w roślinach [30]

 

Gleba bez żadnych dodatków

ekologiczna (10 g suchego nawozu bydlęcego

soja

1,6

2,9

jęczmień

2,6A

9,1A

szpinak

6,9B

17,8B

A,B ? różnica istotna statystycznie, pomiędzy grupami zaznaczonymi tymi samymi literami



Dalsza analiza wskazywała na to, że większość lub wszystkie analogi B12 w roślinach, były niezwiązane. Mozafar stwierdził, że: pobór witaminy B12 z gleby, szczególnie nawożonych nawozem naturalnym, może dostarczać trochę witaminy B12, dla ludzi odżywiających się roślinami, dlaczego by nie dla wegan, którzy nie pobierają suplementacji z witaminą B12 i nie rozwinęli by niedoborów witaminy B12.

Czy to oznacza, że produkty ekologiczne są dobrym źródłem witaminy B12? Nie, badania wskazują jedynie, że gdy analogi witaminy B12 są dostarczane do gleby, to rośliny absorbują te analogi.

 

Grzyby a witamina B12

W badaniach przeprowadzonych w 2012 roku przez grupę badaczy pod kierunkiem Watanabe [35] stwierdzono u różnych gatunków grzybów B12, uważając ją za aktywną witaminę B12, wyniki podano w przeliczeniu na 100 gramów suchej masy.

2,9 ? 3,9 ?g Lejkowiec dęty (Craterellus cornucopioides)

1,3 ? 2,1 ?g Pieprznik jadalny, kurka (Cantharellus cibarius)

1,3 ?g Czubajka kania (Macrolepiota procera)

0,3 ? 0,4 ?g Borowikii (Boletus spp.)

0,2 ?g Boczniak ostrygowaty (Pleurotus ostreatus)

0,1 ?g Smardz stożkowaty (Morchella conica)

Autorzy podają, że 100 gramów suchej masy grzybów to ekwiwalent 1 kg świeżej masy grzybów. Stwierdzają, że umiarkowane przyjmowanie lejkowca dętego lub kurki może w niewielkiej mierze przyczynić się do zapobiegnięcia ostrego niedoboru B12 u wegetarian. Autorzy nie wiedzą dlaczego te gatunki grzybów zawierają witaminę B12. Nie przeprowadzono testów na ludziach, w celu określenia czy mają one możliwość obniżania poziomów metylomalonylu.

W 2009 roku, w Australii, został opublikowany artykuł, w którym opisano poszukiwania witaminy B12 w pieczarkach [31]. Autorzy zastosowali chromatografię i spektrometrię masową, w celu określenia czy witamina B12 występuje tam w formie aktywnej, uważają że tak.

W tabeli 14-22 zestawiono wyniki zawartości analogów B12 w próbkach pieczarek zawierających największe ilości i w próbkach zawierających najmniejsze ilości.

 

Tabela 14-22 Witamina B12 w pieczarkach w różnych stadiach rozwojowych

 

Stadium

młodociane

Stadium

zamknięte

Stadium

otwarte

Najwięcej

 

 

 

kapelusz

1005

567

161

miąższ

233

83

84

trzon

17

255

465

skórka

217

1015

354

Ogółem (ng/400 g)

1472

1920

1064

Przeliczenie na szklanki

 

 

 

ng/szklankę (A)

257,60

336,00

186,20

mcg/szklankę

0,26

0,34

0,19

Ilość szklanek na RDA

9,32

7,14

12,89

Najmniej

 

 

 

kapelusz

11

8

17

miąższ

4

7

4

trzon

11

7

12

skórka

36

20

68

Ogółem (ng/400 g)

62

42

101

Przeliczenie na szklanki

 

 

 

ng/szklankę (A)

10,85

7,35

17,68

mcg/szklankę

0,01

0,01

0,02

Ilość na RDA

221,20

326,53

135,79

(A) przyjmując 70 g na szklankę

RDA ? dzienna rekomendowana dawka



Zakładając, że występują tam aktywne analogi witaminy B12, ilości spożywanych grzybów wynosiłaby od 7 do 326 szklanek grzybów dziennie, aby sprostać RDA (dziennej rekomendowanej dawce).

Jako źródło witaminy B12, autorzy nie byli co do tego pewni, stwierdzili: Wysoka zawartość witaminy B12 w skórce grzyba, witaminy która nie była przez niego syntetyzowana, ale zaabsorbowana bezpośrednio z kompostu (podłoża) lub syntetyzowana przez bakterie na powierzchni grzyba. Ten drugi przypadek jest bardziej rzeczywisty ponieważ grzyby nie mają systemu korzeniowego, aby pobrać tą witaminę z kompostu, jak w przypadku poboru witamin przez system korzeniowy z nawożonej gleby. [od tłumacza: zamiast korzeni mają strzępki które działają podobnie jak korzenie].

W 2005 roku z publikacji pochodzącej z Włoch, znaczące ilości analogów B12 stwierdzono w grzybach [33]. W 250 gramach boczniaka koreańskiego (Pleurotus nebrodensis) stwierdzono 4,8 ?g B12. Badacze zastosowali test immuno-enzymatyczny. Z publikacji wynika, że gleba nie zawierała żadnych organicznych odpadków. Nie jest jasne czy te analogi B12 były aktywne.

 

Wnioski dotyczące produktów ekologicznych jako źródła witaminy B12 dla wegan

Dopóki ekologiczne produkty nie potwierdzą obniżania poziomów metylomalonylu, nie jest wskazane twierdzenie, że witaminę B12 można otrzymać w ten sposób lub twierdzić z pewnością, że ludzie kiedykolwiek opierali się na takim źródle witaminy B12.

Dopóki produkty ekologiczne wybrane losowo z rynku i ze sklepów warzywnych w całego kraju lub świata nie potwierdzą obniżania poziomów metylomalonylu u ludzi, dopóty nikt nie będzie brały na siebie ryzyka aby opierać się na nich jako solidnym źródle witaminy B12. To opracowanie zawiera wiele przypadków niedoboru witaminy B12 u wegan, jest zatem bezpieczniej założyć, że wielu z nich, konsumuje znaczące ilości produktów ekologicznych.

Dodatkowa uwaga: ruch wegański nie pomoże tam, gdzie jest wystarczająca liczba krów, aby opierać się o produkty ekologiczne jako źródle witaminy B12. To nie jest długoterminowe rozwiązanie aby dostarczać dla wegan witaminę B12, nawet wtedy gdyby to brzmiało wiarygodnie.

 

Teksty źródłowe: Witamina B12 w produktach roślinnych

1. Smith AG, Croft MT, Moulin M, Webb ME. Plants need their vitamins too. Curr Opin Plant Biol. 2007 Jun;10(3):266-75. Epub 2007 Apr 16. Review

2. Poston JM. Coenzyme B12-dependent enzymes in potatoes: leucine 2,3-aminomutase and methylmalonyl-coa mutase. Phytochemistry. 1978;17:401-402.

3. Poston JM. Leucine 2,3-aminomutase: a cobalamin-dependent enzyme present in bean seedlings. Science. 1977;195:301-302.

4. van den Berg H, Dagnelie PC, van Staveren WA. Vitamin B12 and Seaweed. Lancet Jan 30, 1988.

5. Areekul S, Churdchu K, Pungpapong V. Serum folate, vitamin B12 and vitamin B12 binding protein in vegetarians. J Med Assoc Thai 1988 May;71(5):253-7.

6.Areekul S, Pattanamatum S, Cheeramakara C, Churdchue K, Nitayapabskoon S, Chongsanguan M. The source and content of vitamin B12 in the tempehs. J Med Assoc Thai 1990 Mar;73(3):152-6.

7. Specker BL, Miller D, Norman EJ, Greene H, Hayes KC. Increased urinary methylmalonic acid excretion in breast-fed infants of vegetarian mothers and identification of an acceptable dietary source of vitamin B-12. Am J Clin Nutr 1988 Jan;47(1):89-92.

8. Albert MJ, Mathan VI, Baker SJ. Vitamin B12 synthesis by human small intestinal bacteria. Nature 1980;283(Feb 21):781-2.

9. Helrich K, ed. Official Methods of Analysis, Volume 2: Food Composition; Additives; Natural Contaminants, 15th Edition. Arlington, VA: Association of Official Analytical Chemists, Inc; 1990.

10. Schneider Z, Stroinski A. Comprehensive B12. New York: Walter de Gruyter, 1987.

11. Baroni L, Scoglio S, Benedetti S, Bonetto C, Pagliarani S, Benedetti Y, Rocchi M, Canestrari F. Effect of a Klamath algae product ("AFA-B12") on blood levels of vitamin B12 and homocysteine in vegan subjects: a pilot study. Int J Vitam Nutr Res. 2009 Mar;79(2):117-23.

12. Bissoli L, Di Francesco V, Ballarin A, Mandragona R, Trespidi R, Brocco G, Caruso B, Bosello O, Zamboni M. Effect of vegetarian diet on homocysteine levels. Ann Nutr Metab. 2002;46(2):73-9.

13. Herbert V, Drivas G. Spirulina and Vitamin B12. JAMA. 1982;248(23):3096-7.

14. Watanabe F, Katsura H, Takenaka S, Fujita T, Abe K, Tamura Y, Nakatsuka T, Nakano Y. Pseudovitamin B(12) is the predominant cobamide of an algal health food, spirulina tablets. J Agric Food Chem. 1999 Nov;47(11):4736-41.

15. Pratt R, Johnson E. Deficiency of vitamin B12 in Chlorella. J Pharm Sci. 1968 Jun;57(6):1040-1.

16. Kittaka-Katsura H, Fujita T, Watanabe F, Nakano Y. Purification and characterization of a corrinoid compound from Chlorella tablets as an algal health food. J Agric Food Chem. 2002 Aug 14;50(17):4994-7. (Abstract)

17. Chen JH, Jiang SJ. Determination of cobalamin in nutritive supplements and chlorella foods by capillary electrophoresis-inductively coupled plasma mass spectrometry. J Agric Food Chem. 2008 Feb 27;56(4):1210-5. Epub 2008 Feb 2.

18. Watanabe F, Takenaka S, Katsura H, Masumder SA, Abe K, Tamura Y, Nakano Y. Dried green and purple lavers (Nori) contain substantial amounts of biologically active vitamin B(12) but less of dietary iodine relative to other edible seaweeds. J Agric Food Chem. 1999 Jun;47(6):2341-3.

19. Yamada K, Yamada Y, Fukuda M, Yamada S. Bioavailability of dried asakusanori (porphyra tenera) as a source of Cobalamin (Vitamin B12). Int J Vitam Nutr Res. 1999 Nov;69(6):412-8.

20. Yamada S, Shibata Y, Takayama M, Narita Y, Sugawara K, Fukuda M. Content and characteristics of vitamin B12 in some seaweeds. J Nutr Sci Vitaminol (Tokyo). 1996 Dec;42(6):497-505. (Abstract)

21. Miyamoto E, Watanabe F, Ebara S, Takenaka S, Takenaka H, Yamaguchi Y, Tanaka N, Inui H, Nakano Y. Characterization of a vitamin B12 compound from unicellular coccolithophorid alga (Pleurochrysis carterae). J Agric Food Chem. 2001 Jul;49(7):3486-9.

22. Miyamoto E, Watanabe F, Takenaka H, Nakano Y. Uptake and physiological function of vitamin B12 in a photosynthetic unicellular coccolithophorid alga, Pleurochrysis carterae. Biosci Biotechnol Biochem. 2002 Jan;66(1):195-8. (Abstract)

23. Dagnelie PC, van Staveren WA, van den Berg H. Vitamin B-12 from algae appears not to be bioavailable. Am J Clin Nutr. 1991;53:695-7.

24. Suzuki H. Serum vitamin B12 levels in young vegans who eat brown rice. J Nutr Sci Vitaminol 1995;41:587-594.

25. Robbins WJ, Hervey A, Stebbins ME. Studies on Euglena and vitamin B12. Science 1950(Oct 20):455.

26. Herbert V. Vitamin B-12: plant sources, requirements, and assay. Am J Clin Nutr. 1988;48:852-8.

27. Halsted JA, Carroll J, Rubert S. Serum and tissue concentration of vitamin B12 in. certain pathologic states. N Engl J Med. 1959;260:575-80.

28. Halsted JA, Carroll J, Dehghani A, Loghmani M, Prasad A. Serum vitamin B12 concentration in dietary deficiency. Am J Clin Nutr. 1960 May-Jun;8:374-6.

29. Mozafar A, Oertli JJ. Uptake of microbially-produced vitamin (B12) by soybean roots. Plant and Soil. 1992;139:23-30.

30. Mozafar A. Enrichment of some B-vitamins in plants with application of organic fertilizers. Plant & Soil. 1994;167:305-311.

31. Koyyalamudi SR, Jeong SC, Cho KY, Pang G. Vitamin B12 is the active corrinoid produced in cultivated white button mushrooms (Agaricus bisporus). J Agric Food Chem. 2009 Jul 22;57(14):6327-33. PubMed PMID: 19552428.

32. Lau KS, Gottleib C, Wasserman LR, Herbert V. Measurement of serum B12 level using radioisotopes dilution and coated charcoal. Blood 1965;26:202-8.

33. La Guardia M, Venturella G, Venturella F. On the chemical composition and nutritional value of pleurotus taxa growing on umbelliferous plants (apiaceae). J Agric Food Chem. 2005 Jul 27;53(15):5997-6002. Abstract | Paper

34. Chen JH, Jiang SJ. Determination of cobalamin in nutritive supplements and chlorella foods by capillary electrophoresis-inductively coupled plasma mass spectrometry. J Agric Food Chem. 2008 Feb 27;56(4):1210-5.

35. Watanabe F, Schwarz J, Takenaka S, Miyamoto E, Ohishi N, Nelle E, Hochstrasser R, Yabuta Y. Characterization of Vitamin B(12) Compounds in the Wild Edible Mushrooms Black Trumpet (Craterellus cornucopioides) and Golden Chanterelle (Cantharellus cibarius). J Nutr Sci Vitaminol (Tokyo). 2012;58(6):438-441.

36. Kwak CS, Lee MS, Oh SI, Park SC. Discovery of novel sources of vitamin b(12) in traditional korean foods from nutritional surveys of centenarians. Curr Gerontol Geriatr Res. 2010;2010:374897. doi: 10.1155/2010/374897. Epub 2011 Mar 8.

37. Watanabe F, Takenaka S, Kittaka-Katsura H, Ebara S, Miyamoto E. Characterization and bioavailability of vitamin B12-compounds from edible algae. J Nutr Sci Vitaminol (Tokyo). 2002 Oct;48(5):325-31. Review.

38. Watanabe F, Miyamoto E, Fujita T, Tanioka Y, Nakano Y. Characterization of a corrinoid compound in the edible (blue-green) alga, suizenji-nori. Biosc Biotechnol Biochem. 2006;70(12):3066-3068.

39. Bito T, Ohishi N, Hatanaka Y, Takenaka S, Nishihara E, Yabuta Y, Watanabe F. Production and Characterization of Cyanocobalamin-Enriched Lettuce ( Lactuca sativa L.) Grown Using Hydroponics. J Agric Food Chem. 2013 Apr 12. [Epub ahead of print]

40. Kumudha A, Kumar SS, Thakur MS, Ravishankar GA, Sarada R. Purification, identification, and characterization of methylcobalamin from Spirulina platensis. J Agric Food Chem. 2010 Sep 22;58(18):9925-30.

41. Taranto MP, Vera JL, Hugenholtz J, De Valdez GF, Sesma F. Lactobacillus reuteri CRL1098 produces cobalamin. J Bacteriol. 2003 Sep;185(18):5643-7.

42. Kittaka-Katsura H, Ebara S, Watanabe F, Nakano Y. Characterization of corrinoid compounds from a Japanese black tea (Batabata-cha) fermented by bacteria. J Agric Food Chem. 2004 Feb 25;52(4):909-11.

43. Mohammad MA, Molloy A, Scott J, Hussein L. Plasma cobalamin and folate and their metabolic markers methylmalonic acid and total homocysteine among Egyptian children before and after nutritional supplementation with the probiotic bacteria Lactobacillus acidophilus in yoghurt matrix. Int J Food Sci Nutr. 2006 Nov-Dec;57(7-8):470-80.

44. Donaldson MS. Metabolic vitamin B12 status on a mostly raw vegan diet with follow-up using tablets, nutritional yeast, or probiotic supplements. Ann Nutr Metab. 2000;44(5-6):229-34.

Przejrzane równie poniższe artykuł:

Watanabe F. Vitamin B12 Sources and Bioavailability. Exp Biol Med 2007;232:1266?1274. | link (PDF)

This is a review paper that cites one other paper not mentioned above that I could find no record of anywhere else:

Watanabe F, Katsura H, Miyamoto E, Takenaka S, Abe K, Yamasaki Y, Nakano Y. Characterization of vitamin B12 in an edible green laver (Entromopha prolifera). Appl Biol Sci 5:99?107, 1999.

Watanabe F, Yabuta Y, Bito T, Teng F. Vitamin B12-containing plant food sources for vegetarians. Nutrients. 2014 May 5;6(5):1861-73.

Watanabe F, Yabuta Y, Tanioka Y, Bito T. Biologically Active Vitamin B12 Compounds in Foods for Preventing Deficiency among Vegetarians and Elderly Subjects. J Agric Food Chem. 2013 Jul 17;61(28):6769-75.

 

Poprawiony: niedziela, 19 kwietnia 2015 20:12