header
24. CZY FLORA JELITOWA TO ODPOWIEDNIE ŹRÓDŁO WITAMINY B12? PDF Drukuj E-mail
Wpisał surawka   
piątek, 16 grudnia 2011 14:56

 

24. CZY FLORA JELITOWA TO ODPOWIEDNIE ŹRÓDŁO WITAMINY B12?

 

 

Streszczenie: Faktem jest, że wiele zdrowych osób, wykazuje widoczne objawy niedoborów witaminy B12, jedynie wtedy, gdy nie pobierają suplementów z witaminą B12; flora jelitowa nie jest w stanie, zabezpieczyć nas przed niedoborami witaminy B12.

 

Czy ludzie na diecie surowej żywności lub osoby spożywające przefermentowane pożywienie są wyjątkiem? Nie. Zobacz: 16. Wegano-witarianie.

 

Bakterie w jelicie grubym

Przez długi okres panowało przeświadczenie o tym, że witamina B12, jest wytwarzana przez bakterie występujące w jelicie grubym (okrężnica, wyrostek robaczkowy), ale od momentu stwierdzenia absorpcji witaminy B12 w ileum (dolna część jelita cienkiego) to rozwiano wątpliwości, co do wystarczającej absorpcji B12, która jest wytwarzana dopiero przez bakterie w jelicie grubym. Ten pogląd został poparty poprzez zjawisko zwane cekotrofią i kaprofagią tj. zjadania własnych odchodów; wiele gatunków w pełni wegańskich, wytwarza dwa rodzaje odchodów twardy i miękki (odpowiednio dzienny i nocny) jeden z nich tj. miękki (nocny) jest spożywany. Przypuszcza się, że takie instynktowne spożywanie odchodów, pozwala na dostarczanie wystarczającej ilości witaminy B12, z diety opartej jedynie na materiale roślinnym. Osobiście też tak uważam, nie ma co do tego większych kontrargumentów, aby to odrzucić.

Najlepszym dowodem potwierdzającym ten pogląd to badania Herberta [1]. Autor donosi o badaniach z lat 1950-tych w Anglii, w których weganie, woluntariusze z niedoborami witaminy B12 (osoby z objawami anemii) byli karmieni ekstraktem bazującym na ludzkich odchodach (własnych odchodach), właśnie te ekstrakty były w stanie przełamać niedobory witaminy B12. Badacz stwierdził, że zostało udowodnione: (i) wytwarzanie witaminy B12 w okrężnicy, (ii) w okrężnicy witamina B12 jest raczej wydalana niż wchłaniana. To wydaje się być przekonywującym dowodem. Ale, Herbert cytuje źródło: ?Callender ST, Spray GH. Ukryta anemia złośliwa, Br J Haematol. 1962; 8, pp 230-240,? a tam nie wspominano o takim eksperymencie.

Znajduje się tam opis innych badań, brzmiący podobnie do opisywanego przez Herberta w Callender and Spray ?Preparation of hematopoietically active extracts from faeces. Lancet 1951(June 30), pp 1391-1392? (przygotowywanie hematopoietycznie, aktywnych ekstraktów z odchodów). Tego badania nie przeprowadzano na weganach, ale raczej na ludziach cierpiących na anemię złośliwą, osób z zaburzeniami wchłaniania witaminy B12. Ponieważ te osoby spożywały witaminę B12, z pokarmów pochodzenia zwierzęcego, stąd ich odchody mogły zawierać witaminę B12, właśnie z tego źródła.

Z drugiej strony, zgodnie z mikrobiologicznymi testami opartymi na Lactobacillus lactis Dorner oraz Lactobacillus leichmannii stwierdzono spore ilości analogów witaminy B12 w odchodach (np. 5 ?g /w 10 mL (2 łyżeczki)). To wydaje się zbyt dużo, aby jedynie dieta oraz krążenie enterohepatyczne (wątrobowo-żółciowe), mogły tyle dostarczyć. Najwyraźniej niektóre z analogów witaminy B12, były aktywne, lub było ich wystarczająco dużo, aby przesłonić jakiekolwiek inne, nieaktywne analogi witaminy B12 w odchodach. Zatem powyższe badania dostarczają solidnego dowodu, na istnienie wytwarzania przez bakterie żyjące w jelicie grubym, witaminy B12, co najmniej u człowieka, niezależnie od diety.

Warto wziąć pod uwagę, że w przeciętnej okrężnicy ludzkiej, stwierdzono 400-500 szczepów bakteryjnych, ponad to , wszystkie te bakterie jak do tej pory, nie zostały jeszcze w pełni opisane. Argumentem do przyjęcia jest obecność mikrobów syntetyzujących witaminę B12, w większych ilościach; u innych osób brak takich zależności. Niektóre bakterie w przewodzie pokarmowym, absorbują witaminę B12 dla własnych celów, co jeszcze bardziej gmatwa całą tą sprawę.

Allen i Stabler stwierdzili, że ponad 98 % analogów B12, w odchodach ludzkich nie jest aktywna [2]. To stwierdzono u osób, którzy stale dostarczali wraz z dietą, witaminę B12. Stwierdzili, że 81 % nie jest absorbowana, spożyta witamina B12 została zniszczona lub uległa degradacji na nieaktywne analogi. To może, lecz nie musi występować u osób spożywających mniejsze lub w ogóle nie spożywających witaminy B12.

 

Bakterie w jelicie cienkim.

Niedobory witaminy B12, stwierdzono u stosunkowo dużej liczby Hindusów, wegetarian emigrujących do Anglii, co jest rzadkie wśród Hindusów w Indiach, o podobnym stylu diety [3; 4]. Zdrowy Hindus posiada znacznie więcej bakterii w jelicie cienkim niż ludzie Zachodu [3].

Albert i inni. [3] (1980) określił produkcję witaminy B12, przez bakterie w jelicie cienkim, u Hindusów żyjących w Indiach, używając mikrobiologicznego testu, opartego o Euglena gracilis Z. Wyniki były potwierdzone przez inny test mikrobiologiczny Ochromonas malhamensis, uważany za specyficzny dla aktywnych analogów witaminy B12. Stwierdzono produkcję aktywnych analogów B12, przez szczepy bakteryjne rodzaju Klebsiella oraz Pseudomonas. Dalsze potwierdzenie, uzyskano poprzez zastosowanie chromatografii bibułowej oraz bioautografii, powyższe metody potwierdziły występowanie analogów, o podobnych właściwościach do cyjanokobalaminy. Albert i inni. (1980) przypuszczają, że migracja Hindusów na Zachód, powoduje zmiany w ich mikroflorze jelitowej, zaczynającej przypominać coraz bardziej, florę jelitową ludzi żyjących na Zachodzie, tj. ze zmniejszoną ilością bakterii żyjących w jejunum (środkowa część jelita cienkiego). W artykule Nutrition Reviews [5] (1980) zasugerowano o przypadkach zmian bakteryjnych, u hinduskich imigrantów w Wielkiej Brytanii, mających większą częstotliwość niedoborów witaminy B12 niż Hindusi w Indiach. Oto wnioski:

W Indiach woda jest zanieczyszczona różnymi bakteriami, włącznie z bakteriami występującymi w odchodach ludzkich.

Praktyka wypróżniania się w otwartym polu, oraz brak odpowiednich oczyszczalni ścieków.

Specyficzna higiena w toalecie, bez użycia papieru toaletowego, w zamian za to woda.

 

Powinienem wspomnieć również o tym, że niedobory witaminy B12 wcale nie są rzadkością w Indiach, zobacz tabela 1-23 [4], szczególnie wśród biedniejszych, lakto-owo-wegetarian [6].



Tabela 1-23 Status witaminy B12 Status u groupy Hindusów w wieku 27-55 [4] [pg/mL]

 

Liczba

N

Osocze, B12 przeciętna

Osocze B12 poniżej 203 pg/mL

Metylomalonyl

Powyżej 0,26 ?mol/L

Homocysteina

powyżej 15 ?mol/L

NWA
LOW
B

36
27

216

46%

70%

81%C

A ? Spożywanie niewielkich ilości produktów zwierzęcych
B ? 1 osoba była weganinem
C ? Niski status kwasu foliowego wpływał na wysokie poziomy homocysteiny [7]
LOW ?Lacto-owo-wegetarianie
NW ? Nie-Wegetarianie



Rolnicy Irańscy

Halstead i inni [8] donosi, że niektórzy rolnicy Irańscy spożywający bardzo mało produktów pochodzenia zwierzęcego (artykuły mleczne raz na tydzień, mięso raz na miesiąc) wykazywali normalne poziomy witaminy B12. (aden z nich nie miał anemii megaloblastycznej. Przeciętny poziom witaminy B12 w osoczu wynoxił 411 pg/mL co jest zupełnie wysokim poziomem biorąc pod uwagę ich dietę. Austorzy spekulują, że to mogło być spowodowany ich dietą, która była bardzo uboga w białko, pozwalając bakteriom wytwarzającym witaminę B12 na zasiedlenie ileum (dolna część jelita cienkiego) tam właśnie gdzie odbywa się wchłanianie witaminy B12. Autorzy również spekulują, że ci ludzie żyjąc wśród zwierząt gospodarskich, tam jest pełno nawozu, odchodów przez co przenoszone są wystarczające ilości witaminy B12 poprzez zanieczyszczenie.

Halstead i inni (1960) stwierdzili, że to było przeciwieństwem tego co opublikowali Wokes i inni (1955) [9] w którym liczni Brytyjscy weganie wykazywali neurologiczne objawy niedoborów witaminy B12.

 

Wnioski

Jest możliwe, że niektórzy weganie mogą przełamać znaczne niedobory witaminy B12, a nawet umiarkowane niedobory B12, poprzez wytwarzanie witaminy B12 przez bakterie w jelicie cienkim. Jakkolwiek, takie warunki są wyjątkowe, szczególnie w krajach Zachodu, nie powinno się polegać na tym włączając w to wegano-witarian.

 

Teksty źródłowe: Flora jelitowa

1. Herbert V. Vitamin B-12: plant sources, requirements, and assay. Am J Clin Nutr 1988;48:852-8.

2. Allen RH, Stabler SP. Identification and quantitation of cobalamin and cobalamin analogues in human feces. Am J Clin Nutr. 2008 May;87(5):1324-35.

3. Albert MJ, Mathan VI, Baker SJ. Vitamin B12 synthesis by human small intestinal bacteria. Nature. 1980;283(Feb 21):781-2.

4. Refsum H, Yajnik CS, Gadkari M, Schneede J, Vollset SE, Orning L, Guttormsen AB, Joglekar A, Sayyad MG, Ulvik A, Ueland PM. Hyperhomocysteinemia and elevated methylmalonic acid indicate a high prevalence of kobalamin deficiency in Asian Indians. Am J Clin Nutr. 2001 Aug;74(2):233-41.

5. No author. Contribution of the microflora of the small intestine to the vitamin B12 nutriture of man. Nutrition Reviews. 1980 Aug;38(8):274-5.

6. Sarode R, Garewal G, Marwaha N, Marwaha RK, Varma S, Ghosh K, Mohanty D, Das KC. Pancytopenia in nutritional megaloblastic anaemia. A study from north-west India. Trop Geogr Med. 1989 Oct;41(4):331-6.

7. Antony AC. Prevalence of kobalamin (vitamin B-12) and folate deficiency in India--audi alteram partem. Am J Clin Nutr. 2001 Aug;74(2):157-9.

8. Halsted JA, Carroll J, Dehghani A, Loghmani M, Prasad A. Serum vitamin B12 concentration in dietary deficiency. Am J Clin Nutr. 1960 May-Jun;8:374-6.

9. Wokes F, Badenoch J, Sinclair HM. Human dietary deficiency of vitamin B12. Am J Clin Nutr. 1955 Sep-Oct;3(5):375-82.

Poprawiony: niedziela, 19 kwietnia 2015 20:18